En dat was de eerste week alweer. Het was een rare week, maar het voeld ook wel weer gewoon om hier te zijn en ik vind het erg leuk om alle andere au pairs weer te zien. De familie heeft de hele week nog last gehad van hun Jetlag, wat niet zo gek is het tijdsverschil is 12 uur met Nieuw Zeeland. De eerste dagen sliep alleen Oscar goed, de rest was de hele nacht wakker. Gelukkig veranderde woensdag. Dat was de eerste avond dat iedereen een goede nacht rust had. Al zijn ze nog steeds niet helemaal hersteld. Oscar is snel geraakt en kan erg lastig zijn. En ook Marcel huilt veel. Op dit moment hoor ik ze allebei huilen. Omdat de ouders ook nog niet helemaal hersteld zijn reageren ze soms wat te streng. Ik hoorde Douglas bijvoorbeeld tegen Morgane roepen dat ze stil moest liggen, wat natuurlijk niet hielp. Eigenlijk was dat wel grappig. Maar vaak is het erg vermoeiend voor iedereen.

Ik merk het vooral aan Oscar. Gister had een jongetje op school gezegt dat hij Oscars hoofd er af zou hakken met het zwaard dat zijn vader hem heeft gegeven. Oscar was daardoor behoorlijk van slag, eigenlijk was ik ook geschokt dat een klein jongetje van 4 dat soort dingen zegt.

Woensdag heb ik ook alle andere au pairs weer eens gezien in de pub. Het was erg gezellig en natuurlijk lekker veel door elkaar gekletst. Vanavond gaan we weer allemaal naar de pub, nouja bijna allemaal vaak moeten er mensen babysitten op vrijdag avond.

Ik ben blij dat het weer weekend is. Morgen ga ik met Linette en Melanie (de nieuwe au pair) naar de London Zoo en ik heb er echt heel veel zin in. Er schijnen hele bijzondere dieren te zijn. Dat was het eigenlijk wel weer. Tot de volgende keer!! :)