De laatste dagen (gister en vandaag) gingen niet erg goed. Eerlijk gezegt waren ze vreselijk. Gisterochtend begon het toen had Oscar genoeg van me en wilde niet meer met me spelen omdat hij al genoeg met me gespeeld had. Dat had niet zo erg geweest als hij rustig in zijn eentje was gaan spelen, helaas deed hij dat niet maar wilde hij met zijn moeder en vader mee. Dat kon natuurlijk niet want die moesten werken. Uiteindelijk heb ik hem op school gekregen, maar erg leuk was het niet. Hij luisterde niet en werd boos als ik iets zei. Ik was blij toen ik weer thuis was en ging er vanuit dat hij zich s middags beter zou voelen. Niets is minder waar. Nadat ik hem had opgehaald en hij weer niet luisterde en gemene dingen zei, moest hij zijn lunchbox leeg eten. Hij wilde dat wel maar nam zijn eten mee naar de woonkamer en dat mag nou net niet, dus dat zei ik, een paar keer zelfs. Toen hij niet luisterde heb ik zijn eten afgepakt en in de keuken neer gezet en toen begon hij toch te huilen. Hij huilde en huilde, wilde niet stoppen en ging onder zijn stoel in de keuken zitten. Op gegeven moment stond ik zelf op het moment om in tranen uit te barsten en heb ik Odile gebeld. Odile gaf me als advies tegen hem te praten en als dat niet hielp zou ze naar huis komen. Gelukkig hielp het!! Hij kalmeerde een beetje, ging bij me opschoot zitten en we waren weer vrienden. Helaas had ik door al dat gedoe geen tijd gehad om het eten klaar te maken, dus moest ik dat nog doen toen Odile thuis kwam. 's Avonds kreeg ik een knuffel en een kus van hem en was alles weer goed. Dacht ik...

Maar vanochtend begon hij weer: 'I don;t want to play with you!' En hij sloeg me. Ik voelde de bui alweer hangen en probeerde mezelf met veel moeite goed te houden. Gelukkig viel het dit keer mee en gingen we blij op weg naar school en ook 's middags ging het beter. Ik ben doodmoe vanalles en zit er op het moment een beetje doorheen, maar ik weet dat het wel goed komt. Oscar moet gewoon wennen aan de hele situatie, het is allemaal nieuw voor hem. Slechte dagen zullen wel vaker voor komen alleen hoop ik dat het nooit meer zo erg is of dat ik dan wat steviger in mijn schoenen sta.

Ik mis iedereen heel erg en ben erg blij met de uitvinding skype. Toch is dat anders, minder leuk dan jullie in het echt zien. Nog maar 2 maandjes en dan kom ik weer naar huis voor 3 weken (16 december-8 januari). Bereid je maar vast voor!!