Mijn moeder zei tijdens het inpakken van mijn koffer: 'laat je zommerkleding maar thuis, het wordt toch koud'. En wat blijkt.. dat ik gewoon mijn zommerkleding in had moeten pakken, want het was vandaag gewoon 28 graden! Het is de hele week al zo warm en het blijft zo tot zondag. Daar zit ik dan met al mijn winterkleding.

Tijdens het eten vandaag vonden we een tekening van Marcel, die hij een paar weken geleden had gemaakt. Daarop stonden Marcel, Oscar, mummy, daddy en Morgane die Marcel er nog snel even had bij getekend toen hij ontdekte dat hij haar vergeten was.Maar toen hij er vandaag naar keek zag hij dat hij nog iemand was vergeten. Hij zei: 'I forgot to draw lilo'. Zo lief! Iedereen hier in Engeland noemt me trouwens Lilo. Ik weet niet waarom. Ik denk dat ze Liloe gewoon niet kunnen uitspreken. Ik zal er mee moeten leven.

Oscar mag elke dag op school een boek uitzoeken en mee naar huis nemen en hij doet dat ook elke dag keurig, want hij is gek op al die boekjes. En ik leesdie dan aanhem voor terwijl hij zijn overgebleven eten uit zijn lunchbox op eet. Ik heb dat inmiddels 3 keer gedaan en het is erg leuk om te doen. Elke avond lezen ze het boek nog een keer met Marcel erbij. Maar omdat ik de laatste keren de boekjes aan Oscar voorlas 's middags moet ik het ook 's avonds doen, omdat zegt Oscar: 'lilo knows how to read it'. Dus moet ik elk boek dat Oscar meeneemt 2 keer lezen. Gelukkig luisterd Oscar beide keren heel aandachtig, terwijl Marcel die het boek nog niet kent de hele kamer over hoop haalt.

Helaas zijn ze niet altijd even lief voor me. Als Oscar thuis komt van school moet hij zijn uniform verwisselen voor gewone kleding en vandaag was het een drama! Hij heeft een stapelbed en slaapt boven op, dus ging hij daar zitten nadat we thuis kwamen. Ik kon er niet bij en kon hem dus ook niet meenemen en hij wilde zich niet omkleden. Toen ik zie dat hij niet kon spelen als hij zich niet omkleden werd hij boos en zei hij dat ik stom was en dat ik naar huis moest gaan en niet terug moest komen. Ik dacht dan ga ik, dus ik liep de kamer uit. Toen begon hij te schreeuwen, maar ik ging pas naar hem terug toen hij stil was. Nog steeds wilde hij zich niet omkleden, ik weer weg lopen. Na een paar minuten riep hij me weer maar dit keer op een normale toon, dus ik ging naar binnen en toen kleden hij zich om kwam van zijn bed en was weer lief en blij. Yes! Dat was mijn eerste overwinning. Ik zal nog wel meer moeten overwinnen voordat hij goed naar me luisterd, maar ik was trots dat het me iedergeval de eerste keer gelukt was. :)

Nu wordt het weer tijd voor mij om te gaan slapen, want ik moet morgen alweer om half 7 op, om het ontbijt klaar te maken. byeeee!!