Al mijn koffers zijn ingepakt. Helemaal volgepropt met kleding, schoenen en kadootjes die ik van iedereen heb gehad. Ik heb alles in mijn koffers gekregen en ze zijn niet eens te zwaar, perfect gewoon! Ik moet ze morgen alleen nog zien mee te zeulen op het vliegveld. Ik denk dat ik als klein meisje net een pakezel lijk. Niet lachen!

Gisteravond heb ik tijdens Yett haar supriseparty (die trouwens erg geslaagd was) afscheid genomen van al mijn lieve vrienden. Natuurlijk kon ik het niet droog houden en barste in tranen uit, maar ik was niet de enige. Yett zit inmiddels in het vliegtuig naar Amerika om daar een jaar te gaan studeren. Doordat zij al is vertrokken wordt ik extra zenuwachtig. Het is allemaal zo raar. Ik denk dat ik het pas echt ga beseffen als ik er ben.

Vanochtend heb ik ook weer afscheid genomen. Ikheb er echt een hekel aan, maar het kan helaas niet anders.Dit keer waren mijn oma en Lilian aan de beurt. Weer tranen, weer zo'n rotgevoel. Morgen moet ik afscheid nemen van mijn ouders, Noale en van mijn 3 allerliefste vriendinnen. Daar zullen wel weer tranen aan te pas komen. Ik zie er nu al tegenop. Maar daarna zit het erop. Hoef ik geen afscheid meer te nemen en ga ik alleen maar nieuwe mensen ontmoeten.

Dit zal voorlopig mijn laatste verhaaltje vanuit Nederland zijn, maar ik hoop dat ik jullie morgen alles over mijn reis en nieuwe gezin kan vertellen vanuit Engeland.

Ik ga jullie heeeeeeeeel erg missen, maar het is niet het einde. Met kerst ben ik er weer en dat is al over 3 maandjes. Stelt eigenlijk niks voor!